سفرنامه لفور

لفور

در نزدیکی شهرستان شیرگاه مازندران منطقه‌ای بسیار خوش آب و هوا و سرسبز به نام لفور واقع شده که بسیاری آن را به خاطر سد البرز (لفور) می‌شناسند. در ادامه سفرنامه کوتاه ما در بازدید از این منطقه و آبشار بسیار زیبای گزو را مطالعه می‌کنید.

آبشار گزو از ارتفاع ۵۳ متری درون دره‌ای به شکل U می‌ریزد که در زیر آن حوضی از آب زلال تشکیل شده است. لذت ایستادن نزدیک آن و خیس شدن از شبنم‌های حاصل از پودر شدن آب قابل وصف نیست و قطعا اگر سفر ما در فصل تابستان انجام می‌شد امکان آب تنی مختصری هم فراهم بود. وقتی پس از پیاده‌روی حدودا دو کیلومتری و کم کردن حدوداً ۳۰۰ متر ارتفاع از پارکینگ امامزاده گزو وارد دره منتهی به آبشار می‌شوید صدای آب‌های خروشان روحتان را نوازش می‌دهد و مجبورتان می‌کند تندتر و حتی خطرناک‌تر قدم بردارید!

لفور

گیاهان و خزه‌ها در تلاشی نافرجام برای پوشاندن کامل صخره‌های دیواره‌های سنگی، سبب چند برابر شدن زیبایی این دره و آبشار شده‌اند.

برای رسیدن به این منطقه برنامه‌ای سه روزه تدارک دیده بودیم و قرار بود روز اول به سمت سد لفور (سد البرز) برویم و در روستای شرقلات کلبه روستایی کرایه کنیم و شب را در آنجا به استراحت بپردازیم و صبح روز دوم پس از صرف صبحانه به سمت امامزاده گزو حرکت کنیم و پس از بازدید از آبشار، به روستا بازگردیم. برای روز سوم هم قرار بر این بود که از آبشارهای هفت تیر کن در نزدیکی منطقه لفور بازدید کنیم که متاسفانه شرایط جوی این امکان را به ما نداد.

لفور

صبح روز پنچشنبه، ۲۳ دی‌ماه ۱۳۹۵ با همراهی ۸ نفر از دوستان و ۳ دستگاه اتومبیل دو دیفرانسیل از جاده فیروزکوه به سمت قائمشهر حرکت کردیم. در پمپ بنزین پل سفید برای آخرین بار باک‌های بنزین را پر کردیم و به سمت روستای جوارم راهی شدیم. از روستای جوارم به سمت سد لفور رفتیم و با عبور از جاده خاکی نسبتا مناسبی به طول تقریبی ۱۵ کیلومتر به جاده آسفالته در سمت شمالی سد البرز رسیدیم. نهار را در کنار این سد با منظره ای چشم‌نواز خوردیم و با ادامه دادن مسیر به سمت غرب سد به روستای شرقلات و کلبه روستایی گرم و صمیمی‌مان رسیدیم و شب را کنار بخاری هیزمی سپری کردیم.

لفور

راه طولانی برای رسیدن به آبشار گزو باعث شد تا صبح ساعت ۶ از خواب بیدار شوم و کمی لوازم را مرتب کنم تا دوستان هم سر قرار ساعت ۷ بیدار شوند. پس از خوردن صبحانه در حیاط کلبه روستایی، بالاخره ساعت ۱۰ صبح مسیر حدودا دو ساعته به سمت امامزاده گزو را شروع کردیم. ۴۰ کیلومتر جاده خاکی که در بعضی مناطق بسیار صعب العبور بود. با پارک کردن اتومبیل ها در پارکینگ امامزاده مسیر پیاده‌روی آغاز شد.

هرگز بدون جی‌پی‌اس یا راهنما برای دیدن این منطقه اقدام نکنید!

این را بگویم که هرگز بدون جی‌پی‌اس یا راهنما برای دیدن این منطقه اقدام نکنید. طبیعت با اینکه بسیار زیبا و دلنشین است، می‌تواند خیلی خطرناک و خشمگین باشد و گم شدن در این منطقه شاید عواقب خوبی به دنبال نداشته باشد. مسیر پیاده‌روی را با کمک جی‌پی‌اس ادامه دادیم و بعد از ۳۰۰ متر کم کردن ارتفاع و پیمودن دو کیلومتر راه به آبشار فوق‌العاده گزو رسیدیم. حدود یک ساعت و نیم به عکاسی و لذت بردن از این دره و آبشار زیبایش مشغول شدیم و سپس به سختی از آنجا دل کندیم و مسیر بازگشت را شروع کردیم.

لفور

اینجا ایران است؛هربار که به مناطق مختلف ایران سفر می‌کنیم بیشتر متوجه این موضوع می‌شویم که ایران فوق‌العاده است. این کشور زیبا پر از پتانسیل برای گردش، ماجراجویی، کسب علم و تجربه، جذب توریست و… است. کاش قدرش را بیشتر بدانیم و تلاش کنیم سرمایه‌هایمان را تا حد امکان در سرزمین خودمان استفاده کنیم. اول ایران را بگردیم! منبع:کجارو

برای مشاهده جاذبه های گردشگری بیشتر اینجا کلیک کنید

  کانال های ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید👇👇👇

 

 

 

 

 

telegram   instagram

 

 

پاسخ دهید

توجه:دیدگاه خود را در مورد این بخش می توانید در قسمت زیر وارد کنید.دیدگاه ها پس از تایید منتشر می شوند

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای الزامی علامتگذاری شده اند با *

*
*